De jaartelling

Inleiding

De jaartelling is een soort van systeem om de tijd in te delen. Hierbij rekent men in jaren.
Door dit systeem toe te passen kan men bepaalde gebeurtenissen een plaats in de geschiedenis geven.
Het is voor de geschiedschrijving dan ook van groot belang. Bij een gebeurtenis hangt het jaartal af van het begin van het jaar 1,
het begin waarbij men telt en van de gemiddelde duur van een kalenderjaar. Dit is voor iedere cultuur een beetje anders. Het precieze
jaartal hangt ook af van de details van het gebruikte kalendersysteem.

Om het voor mij gemakkelijk te maken gebruik ik op de website de Christelijke jaartelling.
Daarmee gebruik de geboorte van Jezus Christus. De reden waarom ik deze jaartelling gebruik is:
omdat ik hier het meest bekend mee ben en het is internationaal erkend. Waar nodig zal ik de culturele tijdrekening erbij zetten.
Het ijkpunt van deze jaartelling is het jaar nul het jaar waarin Jezus Christus geboren is. Dit jaar bestaat in werkelijkheid niet. We beginnen te tellen vanaf 1.

De Notatie

voor gebeurtenissen die een jaartal hebben voor de geboorte van christus of voor ons in de veelal westerse wereld gebruikte tijdsrekening is de notatie voor Christus of (v.chr.) gebruikelijk.
Om het christelijke/godsdienstige eruit te halen wordt er ook wel eens gezegd voor onze jaartelling of voor onze tijdrekening.
Een jaar gelegen na het bepaalde ijkpunt word dan na christus of(n.Chr.) of gewoon het jaar genoemd bijvoorbeeld 1492: ontdekking van Amerika door Christoffel Colombus.
Tegenwoordig word in sommige engesltalige landen de aanduiding gebruikt BCE pf BC ( Before the Common Era) of CE ( the Commen Era).
Deze aanduiding werd ook toegepast in het communisme in Midden- en Oost - Europa.

In Europa en Amerika komt men ook de notatie AD tegen. Dit staat voor Anno Domini. Het betekent in het jaar des heren. Hierbij bedoelt men dan een jaar dat gelegen is na
de geboorte van Christus. Een klein voorbeeldje: AD 2000 is het jaar 2000 na Christus.

In de sterrenkunden worden jaartellen die voor onze tijdrekening ligt aangeduid met een negatief getal.

De geschiedenis van deze tijdsrekening

De Christelijke jaartelling, die ik hier gebruik voor het aanduiden van gebeurtenissen, werd voor het eerst geintroduceerd door Dionysius Exiguus.
Hij was een scytische monnik. Rond AD 525 presenteerde hij zijn paastabel aan vertegenwoordigers van Paus Johannes 1. De paastabel bepaald de datums van de paaszondagen.
Dionysius Exiguus kende de rond AD 425 geintroduceerde jaartelling van de Iberische historicus Orosius AB Urbe COndita, die starte vanaf de stichting van de stad Rome,
wel; maar hij gebruikte die nooit.
Bonifatius ( AD 600) was de eerste die zich realiseerde dat er een verband was tussen deze Jaartelling, die begon met de stichting van Rome, en de Christelijke jaartelling.
Hij stelde dat AD 607 = aan AUC 1360). Het duurde echter nog twee eeuwen voor men het systeem van de Christelijke jaarteling in gebruik ging nemen.
Dit kwam door toedoen van een Engelse Chronoloog historicus Beda Venerabilis (AD 731).

Op deze pagina vind je de eeuwen terug volgens deze tijdsaanduiding. Als je op een eeuw klikt vind je de bijbehorende jaartallen terug.

Voor de jaartallen voor onze jaartelling klik hier